Tabela norm przydziału to dokument, w którym pracodawca zapisuje, jaka odzież przysługuje na którym stanowisku i na jak długo. Nie jest fakultatywna i nie zastąpi jej ustna praktyka.
Podstawa prawna
Art. 2378 § 1 Kodeksu pracy: pracodawca ustala rodzaje środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, których stosowanie na określonych stanowiskach jest niezbędne, wraz z przewidywanymi okresami użytkowania odzieży i obuwia roboczego.
Przepis nie narzuca wzoru ani formatu. Narzuca za to zakres: rodzaje i okresy. Wszystko poza tym jest kwestią wygody, ale w praktyce dokument bez kilku dodatkowych kolumn okazuje się bezużyteczny przy pierwszej kontroli.
Kolumny, których naprawdę potrzebujesz
- Stanowisko — nazwane tak jak w umowach, nie opisowo.
- Rodzaj odzieży lub obuwia — konkretnie: „spodnie robocze do pasa”, a nie „ubranie robocze”.
- Liczba sztuk na przydział. Jedna sztuka wystarcza rzadko — przy praniu pracownik zostałby bez ubrania.
- Przewidywany okres użytkowania w miesiącach albo w sezonach.
- Uwagi — na przykład wymóg widzialności, oznakowanie logo, sposób prania.
Osobna, często pomijana kolumna: podstawa doboru. Jedno zdanie o tym, dlaczego akurat ten rodzaj odzieży na tym stanowisku. To ona zamienia tabelę z listy zakupów w dokument bhp.
Skąd wziąć okresy użytkowania
Kodeks nie podaje terminów, więc ustala je pracodawca — ale nie dowolnie. Sensowna droga to:
- Sprawdzić, jak długo odzież faktycznie wytrzymuje na tym stanowisku w Twojej firmie.
- Uwzględnić liczbę prań w okresie — to ona zwykle zużywa odzież szybciej niż samo noszenie.
- Zapisać okres, po którym odzież traci właściwości użytkowe, nie ten, po którym wygląda jeszcze znośnie.
Jeżeli w praktyce odzież rozpada się przed terminem, to nie pracownik użytkuje ją źle — to norma jest ustawiona za optymistycznie albo model nie nadaje się do tej pracy.
Czego w tabeli nie powinno być
Nie wpisuj do niej odzieży, którą dopuszczasz jako własność pracownika — to inna instytucja prawna, z osobną zgodą i ekwiwalentem, opisana w tekście o ekwiwalencie za odzież roboczą. Nie mieszaj też środków ochrony indywidualnej z odzieżą roboczą w jednej rubryce: kask i rękawice chronią przed zagrożeniem, a odzież robocza chroni przed zabrudzeniem, i przepisy traktują je osobno.
Co zrobić po ustaleniu tabeli
Sama tabela nie wystarczy. Potrzebna jest jeszcze ewidencja wydania, czyli zapis, kto i kiedy dostał konkretną sztukę. Bez niej nie da się wykazać, że obowiązek z art. 2377 § 1 został wykonany — a to on jest przedmiotem kontroli, nie sam dokument.
Reszta obowiązków — pranie, wymiana, zwrot przy odejściu — jest opisana w przewodniku odzież robocza: obowiązki pracodawcy krok po kroku.
Zanim zamówisz
Tabela mówi, ile sztuk i jak często. Zostaje pytanie, w jakich rozmiarach — a tu zamówienie najłatwiej się sypie. Jak to zrobić bez chaosu, opisaliśmy w tekście o zbieraniu rozmiarów od zespołu. Modele do wyboru są w odzieży roboczej BHP z logo, a jeśli szukasz czegoś spoza naszej oferty, sprowadzamy z katalogów dostawców.
Stan prawny na 21 sierpnia 2026. Ten tekst opisuje przepisy i praktykę, ale nie jest poradą prawną. W sprawach spornych — zwłaszcza przy ustalaniu wysokości ekwiwalentu — skonsultuj się z obsługą kadrową albo z inspektorem pracy.



