fartuchy21.08.20262 min czytania

Fartuch kucharski — kroje, materiały i co wybaczy ślady pracy

Zapaska, fartuch z napieśnikiem czy bib w stylu barista. Czym się różnią, jaki materiał znosi kuchnię i dlaczego kolor to decyzja praktyczna.

ŁU
Łukasz Korba
Zespół printprodukcja.pl
Kucharz w czarnym fartuchu z logo układa danie na talerzu

Wizualizacja AI · logo przykładowe

Fartuch w kuchni pełni trzy funkcje naraz: chroni ubranie, wyznacza rolę w zespole i jest widoczny dla gościa, jeśli kuchnia jest otwarta. Wybór między krojami to w praktyce wybór, która z tych funkcji jest najważniejsza.

Trzy kroje, które się liczą

  • Zapaska (fartuch do pasa) — okrywa tylko dół. Lekka, nie krępuje ruchu, łatwo ją zdjąć. Standard na sali i przy barze.
  • Fartuch z napieśnikiem — klasyczny kształt z troczkami na szyję. Chroni też górę ubrania, więc trafia tam, gdzie się smaży i podlewa.
  • Fartuch typu bib z regulacją krzyżową — ten sam zakres ochrony, ale ciężar rozkłada się na barki zamiast wisieć na szyi. Przy ośmiogodzinnej zmianie różnica jest odczuwalna.

Materiał — dlaczego czysta bawełna bywa złym wyborem

Bawełna jest przyjemna i dobrze znosi wysoką temperaturę prania, ale chłonie tłuszcz i długo schnie. W kuchni oznacza to, że fartuch po zmianie zostaje wilgotny, a plama po oleju wchodzi w splot i zostaje.

Mieszanki z poliestrem schną szybciej i lepiej odpierają zabrudzenia tłuszczowe, kosztem odczucia w dotyku. Przy fartuchach roboczych — a nie reprezentacyjnych — to zwykle lepszy kompromis.

Osobno warto sprawdzić, czy materiał znosi pranie w temperaturze wymaganej przez procedury sanitarne w Twoim lokalu. Jeśli fartuchy idą do pralni przemysłowej, znakowanie nadrukiem odpada — zostaje haft.

Kolor to decyzja praktyczna, nie estetyczna

Biel wygląda profesjonalnie i pokazuje, że fartuch jest świeży — ale pokazuje też każdą plamę po dwóch godzinach. Czerń i grafit wybaczają najwięcej, dlatego dominują na zapleczu. Kolory pośrednie, jak dżins czy zieleń butelkowa, są kompromisem tam, gdzie fartuch widzi gość.

Częsta praktyka w lokalach: biel dla szefa kuchni i osób pokazujących się gościom, ciemne dla reszty zespołu. Rozróżnienie kolorem działa też jako oznaczenie ról bez potrzeby wypisywania stanowisk.

Detale, które widać dopiero w użyciu

  • Długość troczków. Krótkie nie pozwalają zawiązać z przodu, a w kuchni to wygodne rozwiązanie.
  • Kieszeń na wysokości bioder — na notes i długopis przy obsłudze sali, na termometr w kuchni.
  • Wzmocnienia przy troczkach. To miejsce, w którym fartuch rozdziera się najpierw.

Logo — nadruk czy haft

Standardem jest u nas nadruk DTF — najlepiej znosi pranie na lewej stronie w 30°C, bez prasowania po nadruku. Jeśli procedury wymagają prania w wysokiej temperaturze albo fartuchy idą do pralni przemysłowej, wybierz haft: przy każdym fartuchu z naszej oferty to opcja za dopłatą. Dobrze wygląda na napieśniku albo na kieszeni.

Szczegóły techniki opisaliśmy w tekście o hafcie komputerowym, a przygotowanie pliku w poradniku o przygotowaniu logo do nadruku.

Reszta stroju

Fartuch rzadko występuje sam. Do kompletu zwykle dochodzi bluza albo polo — piszemy o tym w tekście o bluzie kucharskiej i odzieży szefa kuchni, a o podziale stroju między salę a zaplecze w tekście o fartuchach dla gastronomii.

Modele są w fartuchach z nadrukiem i haftem logo i w odzieży dla kucharza.

Podziel się LinkedIn X / Twitter